شاید روزگاری به آنها بپردازم. دوستی از سر درد بهم تاخت که ؛«هی فلانی چرا در این سالیان در باره مجتبا کاری نکردی؟» در آن جا پاسخم سکوت بود. میدانستم از سر درد مشغول دیالوگ است. در انتهای مراسم عذرخواهی کرد ولی بهش متذکر شدم؛« در وبلاگم واژه نویس، که رسانه شخصی بنده است، بارها اشاراتی به مجتبا داشتم و در نشریه سرو هم ذکر جمیل مجتبا را شاهد بودیم». یکی از آخرین موارد مربوط یاداشتی با عنوان «جای خالی نویسندگان دیارمان در قفسه مجتمع سروکاشمر» است که در ساعت هفت و 22 دقیقه عصر پنجشنبه 22 بهمن 1394 (Feb 11, 2015 ) نگاشتم و اگر اشتباه نکنم در شماره 187 دو هفته نامه سرو کاشمر منتشر شد. بازنشر آن مطلب در امروز 5 شنبه شانزده آذر، روز تدفین مجتبای عزیز خالی از لطف نیست: وارد مجتمع سروکاشمر که می شوی سمت چپ قفسه کتابی رُخ می نماید. تعدادی کتاب با بی نظمی به تو لبخند می زنند. روزگاری قرار بود اینجا محل نمایش آثار نویسندگان کاشمر باشد. این مهم به درستی محقق نشد. نبود نام و نشان بسیاری از نویسندگان مقیم کاشمر در این قفسه آزار دهنده است. ردی از آثار نویسندگان کاشمری مقیم مشهد و تهران هم در این قفسه دیده نمی شود. طنز تلخ آن است که این قفسه در هر مراسم منعقد در مجتمع در معرض دید شرکت کنندگان است. گویا نگاه موشکافانه مسئولان این مجتمع شامل این قفسه نمی شود. کتاب های داخل قفسه گژ و مژ شده اند. آثا

سلام...هنوز برخی این مدعا را دارند که؛ هی فلانی! چرا برای معرفی مجتبا کاری نکردی؟ خنده ام می گیره از سماجت اینان...شما که قدرقدرتان شهر هستید و بعضاً در تشییع پیکر آن عزیز سفرکرده حاضر بودید و مغموم بودید، چرا برابر اقتدارتان برای مجتبا و سایر مجتباهای در قید حیاتی کاری کارستان نفرمودید؟ برخی اشارات به این مهم در کانالها و بعض جاها شده است. امید با ادای احترام به مجتبای عزیز در اندیشه سایر مجتباها باشیم. آن چه می خوانید نمونه دیگری از تلاش این کمترین برای ادای احترام به آشنای قدیمیم یعنی مجتبای عزیز است. این یادداشت در تاریخ«دوشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۲» با عنوان«جوک و فهم فلسفه!» در وبلاگم عرضه شد. «سلام. مجتبی عبدالله نژاد کلی کتاب ترجمه کرده و بسان تاک در ذهن و اندیشه اش هزاران باده ناب داره. خدا کند روزی روزگاری فرهیختگان کاشمر و اصحاب فرهنگ بتوانن از وجودش بهره بیشتری ببرند. فکر کنم در قفسه کتاب نویسندگان کاشمری مستقر در مجتمع فرهنگی هنری سرو کاشمر جای مجموعه تالیفات و ترجمه ها و در یک کلام آثار استاد خالی است. دیروز در خبرگزاری ها چشمم به این مطلب با عنوان « این جوکها را برای درک مفاهیم فلسفی بخوانید! » افتاد: « ... عبدالله نژاد از ترجمه یک کتاب تازه در حوزه فلسفه خبر داد و دربارهی این اثر گفت: اخیرا کار جدیدی در حوزهفلسفه با نام انگلیسی (Plato and Platypus Enter into the Bar) تأ

وقتی کتاب را بست مرگ مرگ ساده و غمناک از دریچه نگاهش می کرد وقتی چراغ را خاموش کرد مرگ مرگ وحشی و غمناک از پستان های سپید و باکره اش شیر می نوشید وقتی به بستر رفت مرگ مرگ وحشی و زیبا بر اندام خفته ی او دست می کشید « شادروان مجتبا عبدالله نژاد/1371، صفحه 25 کتاب آواز های ماه و معادله های ریاضی» ======================================================= سلام. مجتبا هم رفت، به همین سادگی...با ایست قلبی رفت... شنبه دانشگاه پیام نور برایش سخنرانی گذاشته بودند...رونمایی کتاب هم داشت...در تهران جان به جان آفرین تسلیم کرد... خبر رو که شنیدم باورم نشد...دوست نداشتم باور بشه...به حسن زنگ زدم...بُغض داشت...شاید خبر راست باشد..حسن گفت که خبر راست است...آوا

در هُرم پر درد یک خبردرونم ناگاه متلاشی شدزَخم خُورد رُوحَماِنگار چشمانم در زلزله ای تلخناخودآگاه اسیر سونامی اشک شدیک نفر با عزت جان دادو اینک باید به هر جان کندنیاین جان به جان آفرین دادن راتحمل کرد و دَم بر نزدو باور کرد که؛ مجتبا رفتو بغض را باید فرو خوردو هی مرورش کردو هی آه کشید و مزه مزه کردلبخندها و اشک هایش راو باید باور کرد یاد نامیرایش راو هی افسوس خوردکه « چه زود دیر میشود»(رضا فدافن//سی دقیقه بامداد شانزده آذر....کاشمر)